İnsan kaynaklı iklim değişikliği, doğaya ve insanlara yaygın kayıp ve zararlar vermiştir. İklim değişikliğini yavaşlatmak acil eylem gerektirmektedir. Bu, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli'nin (IPCC) altıncı değerlendirme raporunun temel hedefidir. 2020 yılında, toplam 1,75 milyon ton tehlikeli atık onaylı işleme tabi tutulmak üzere teslim edilmiştir. Bu, bir önceki yıla göre yaklaşık %6'lık bir artıştır. Daha uzun bir zaman dilimine bakıldığında, tehlikeli atık miktarı 2003 yılından bu yana tam olarak %117 artmıştır (https://www.ssb.no/). Oslo'da yaşayan her kişi yılda yaklaşık 300 kilo atık atmaktadır. Ortalama olarak, Oslo'da yaşayan her kişi 2021 yılında 85 kg gıda atığı atmıştır. Bunun 42 kg'ı doğru şekilde ayrıştırılmıştır. Buna göre, her sakin 2021 yılında ortalama 18 kg plastik ambalaj atmıştır ve bunun 5 kg'ı doğru şekilde ayrıştırılmıştır (https://www.oslo.kommune.no/). Bu olumsuz tutum, özellikle hazır yemek ürünlerinin yaygınlaşmasıyla okullarımızda da benzer sonuçlar doğurmuştur.

​

​

Ancak, bilinçli bir tüketici toplumunun "öğrenci kitlesi"nin oluşturulmasıyla, atık oranı mevcut durumdan çok daha düşük bir seviyeye indirilebilir. Bu beklenti, sürdürülebilir temiz bir çevre ve ideal iklim koşulları için çok önemlidir. Mevcut katı atıkların geri dönüşümünü bir kültür haline getirmek önemli bir adım olacaktır. Geri dönüşümün en önemli amacı, atık miktarını azaltmak, kaynakların tükenmesini önlemek ve kaynakların gereksiz kullanımını engellemektir. Ayrıca katı atıkların geri dönüşümü, taşınması veya depolanması gibi sorunları da önler.

​

​

Çevre eğitimi, bir yandan ekolojik bilgi aktarırken, diğer yandan bireylerde çevreye yönelik tutumların geliştirilmesini ve bu tutumların davranışa dönüştürülmesini sağlar. Çevre eğitimi, öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor öğrenme alanlarını ele alır. Çevre eğitimi, çevreyi korumaya yönelik tutumların, değer yargılarının, bilginin ve becerilerin geliştirilmesi, çevre dostu davranışların sergilenmesi ve bunların sonuçlarının görülmesi sürecidir.

 

 

Bu düşünce, daha yaşanabilir bir okul ve dünya için bizi ve ortaklarımızı motive etti. Projeye olan motivasyonumuzun ana kaynağı, projemizle atıkların geri dönüşümüyle geliştirilecek olağanüstü sanatsal ürünler, farklı disiplinlerde geliştirilecek çevre ve iklim temalı müfredat içerikleri, tüm kullanıcılara açık erişim sağlayacak çevre eğitimi içerikli dijital oyunlar ve uygulamalar ve okullardaki katı atık miktarının %60 oranında azalacağı tahminidir. Bu etkinin küresel bir perspektiften kurumsal bir kültüre dönüşmesi ve olası atık miktarının mevcut durumdan çok daha azına düşmesi beklentisi, bir diğer motivasyon faktörü ve projeyi finanse etme nedenidir.